Što se koristilo za snimanje glazbe 1950-ih?

Magnetska vrpca izumljena je 1928. godine, ali tek je 1950-ih postala široko korištena za snimanje glazbe. Magnetofoni su bili mnogo prenosiviji od prijašnjih uređaja za snimanje i omogućavali su jednostavno uređivanje i presnimavanje. To ih je učinilo idealnima za korištenje u studiju za snimanje i brzo su postali standard za snimanje glazbe.

Snimači s magnetskom vrpcom koristili su kolut magnetske vrpce koji je bio presvučen tankim slojem željeznog oksida. Traka je provučena pokraj glave za snimanje, koja je magnetizirala čestice željeznog oksida u uzorku koji je odgovarao audio signalu. Magnetizirane čestice zatim je mogla reproducirati glava za reprodukciju, koja je pretvarala magnetski signal natrag u audio signal.

Magnetski magnetofoni bili su veliko otkriće u audio tehnologiji i imali su dubok utjecaj na način snimanja i produkcije glazbe. Omogućili su snimanje glazbe s većom vjernošću i omogućili veći stupanj eksperimentiranja i kreativnosti u studiju za snimanje.